Reşadiye’de verilen mesaj ve zirvenin gözden kaçan yönü

Hükümetin başlattığı açılım sürecinin sekteye uğratılması yolunda provokasyonların yaşanacağı başından beri biliniyordu.

Bu provokasyonların, yalnızca bilinen (maalesef) şehit cenazelerinin yeniden Anadolu’ya yayılması değil, devletin en kritik noktalarındaki isimlerine yönelik olabileceğini başından beri dile getirenlerden birisiyim.

Tokat Reşadiye’deki saldırının her zamankinden çok daha farklı iki anlamı var.

Birincisi, tıkandırılmaya çalışılan açılım sürecinin artık çıkmazda olduğu mesajını vermek.

İkincisi ise “Biz eylemi istersek alışılagelmiş Doğu ve Güneydou’dan değil, yıllardan bu yana hiçbir terörist saldırının olmadığı huzurlu bölgelerde de yapabiliriz” mesajı idi. Yani “Tokat’ta da yapabiliriz, Ankara’da da” dendi.

Reşadiye eyleminin bu iki sebep kadar daha önemli bir başka yönü daha var. O da Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Erdoğan’ın Beyaz Saray’da ABD Başkanı Obama ile yapacağı zirvede elini boşa çıkarma gayreti.

Başbakan Erdoğan, ikili görüşmeye girmeden sadece birkaç saat önce ve İçişleri Bakanı Beşir Atalay’ın “Açılım durmadı, devam ediyor” mesajı vermesinin hemen ardından bu saldırının yaşanmasının en önemli mesajı budur.

Erdoğan’ı Obama karşısında, “ülkesinde demokratik açılımı başlatmış ve bunu uygulamayı sürdüren bir lider” konumundan çekip aldı ve “ülkesi kargaşa içindeki bir lider” durumuna düşürdü.

***

DTP Eş Başkanı Emine Ayna, Radikal gazetesinde yer alan beyanatı ile açılımdan ne anladığını ilk kez toplumun algıladığı netlikte ortaya koydu. Açılım PKK ve Öcalan açılımı değilse, biz bunu sabote ederiz mesajı verdi.

Anayasa Mahkemesi’nde başlayan DTP’yi kapatma davası ile ilgili de “dağa çıkmanın zamanının geldiğini" duyurdu. Daha açık bir ifade ile “Biz DTP’yi kapattırmak için her şeyi yapacağız. Sonra da halkımız bizden dağa çıkmamızı istiyor, biz de onu yapacağız” diyor.

Terör örgütünün bitmesi halinde bir hiç olmaktan korkan çoğu DTP’liler, demokratikleşme sürecinin yol almasından ve bir hiç olmaktan korkuyorlar.

Demokratikleşme sorunu eşittir Kürt sorunu, Kürt sorunu eşittir PKK sorunu demek olmadığını gözden kaçırıyorlar. Yukarıdaki denklemi tersten doğru okutmaya çalışıyorlar.

***

Başbakan Erdoğan, Beyaz Saray’da 5 Kasım 2007’de dönemin Başkanı Bushile yaptığı görüşmeden daha önemli bir görüşme yaptı. Çünkü Türkiye o dönemde ABD’den sadece beklemek ve tek bir konuda talepte bulunmak konumunda idi.

Şimdi ise kapıda talepkâr bir şekilde bekleyen bir ülkenin ötesinde bir konumda. BM Güvenlik Konseyi’nin Geçici Üyesi durumunda. İslam Teşkilatı Örgütü’nün Genel Sekreterliği’ni ülkesinden bir isme emanet etmiş… Bu iki temsilin içini dolduran bir aktivite içerisinde.

Bir taraftan Ortadoğu’da, öte yandan Balkanlar’da ve daha önemlisi Kafkaslar’da hatta Orta Asya’da çok etkili bir güç konumuna gelmiş durumda. Hem ekonomik anlamda hem siyasi anlamda.

Erdoğan-Obama görüşmesinde nelerin ele alındığını iki lider, zirve sonrasında dile getirdi. Erdoğan, görüşme sonrasında üzerinde durulmayan konuların neler olduğunu da düzenlediği basın toplantısında sorular üzerine açıkladı.

Afganistan konusunda Türkiye’nin ABD tarafının istediği noktaya çekilmediği ortaya çıkmış durumda. Sayıları iki katına çıkarılarak 1750 askere ulaşan Türk birliğinin bölgede sadece eğitim ve imar hareketlerine katılacağı kesinlik kazanmış durumda.

Ermenistan konusundaki açılımın, MİNSK Grubu’nun atacağı karşı adımlara endekslenmiş olduğu anlaşılıyor. Ancak Dağlık Karabağ’da ve Azerbaycan’ın işgal altındaki topraklarında gerçekleşecek geri çekilme ile ivme kazanması bekleniyor. Dahası Türk Parlamentosu’nda bir mesafe alınmasının da ancak 24 Nisan’ın atlatılmasından sonra olabileceği ortaya çıkmış durumda.

En önemli adım İran konusunda atılmış gibi görünüyor. Batı, Türkiye’nin başından bu yana savunduğu noktaya gelmiş görünüyor. Bu noktayı, “İran’ı savaş yöntemi ile yola getirmek değil, barışçı görüşmelerle nükleer enerjiyi silaha dönüştürmeden kullanmasına izin vermek” diye özetleyebiliriz.

Öyle anlaşılıyor ki Obama’nın iktidara geldiği günlerde söylediği “silahın masada bir alternatif olarak durduğu” bir ihtimal giderek zayıflamış görünüyor. Türkiye, sınırında savaş yaşanan bir ülke olmaktan kurtulmuş olmak istiyor.

Bütün bunlar kadar önemli olan ve üzerinde pek durulmayan bir başka konu da iki ülke arasındaki ekonomik ilişkilere ivme kazandırılması. Ali Babacan veZafer Çağlayan’ın bu konuda görevlendirildiğinin açıklanması, bu alanda hızlı yol alınmak istediğini ortaya koyuyor.

Türkiye, büyük bölümü savunma sanayiinden oluşan 12 milyar dolarlık ticaret hacmini hızla artırmak istiyor. Rahmetli Özal, “Yardım isteyen değil, ticaret yapan Türkiye” derdi. Türkiye şimdi onu iddialı bir şekilde hayata geçirme aşamasında.

Türkiye-ABD görüşmeleri hep tek konu odaklı yürürdü. Biz terörle mücadele konusunda destek isterdik, karşı taraf da bize “insan hakları ve demokratikleşme”yi hatırlatırdı.